کذلک یریهم الله اعمالهم حسرات علیهم
با نام خدا
احساس سوختن به تماشا نمی شود
سوختن ها متفاوتند ، دلایل مختلفی هم دارند
یکی را درد عشق می سوزاند ، یکی را درد دوری و فراق می سوزاند
یکی را ...
به این فکر می کنم که بهتر از حیوانات بودن کار خیلی راحتی هم نیست، یعنی خیلی هم سخت است
در روایت آمده که خروس ها قبل از اذان صبح که می خوانند دارند ذکر می گویند. می دانید ذکرشان چیست؟
می گویند اذکرو الله ایها الغافلون!
در نظر خروسها آنها که پیش از نماز صبح خوابند «غافلند»..
ببینید قضاوت ملائک و انبیاء و اولیاء چیست؟
فکر می کنید کجا باید دنبال آنهایی گشت که گفت جهنمی اند و دلیلش هم این است که دل دارند، چشم و گوش دارند ولی ادراکات متناسب با آنها را ندارند..
اولئک کاالانعام، اولئک هم الغافلون..
اینها «غافلانند» نه کفار و مشرکین!
فکر می کنید این در و دیوای که ما می بینیم حیوانات نمی بینند؟
یا آنها فهم و درک و شعور و ادراک محبت و .. را ندارند؟ نه اینطور نیست..
درد آنجا بیشتر می شود که می خواهی خودت را به کسانی برسانی و منتسب کنی که با آنها به اندازه عوالم نامتناهی فاصله داری.. می بینی از علم و اخلاق و اعمالی که مورد رضای آنهاست
اثری هم در زندگی ات نیست...
جهل درد است.. غفلت درد است.. محرومیت و دوری درد است...
درک این دردها می سوزاند آدم را
در وجودت جلوه عشق خداست